Latest Post

Community Leader of Panama Land Struggle P.Somasiri has received notice from the Authorities

Written By NAFSO on Sunday, May 29, 2016 | 5:47:00 PM

Panama Ragamvila villagers entered in ti their lands after 6 years since the previous government grabbed their lands after burning down their shelters and crops. they fought with the previous government and finally worked for change in the system together with thousands of other depressed people  and hence new government came in to power with many promises. 

Increased salary of government servants by 10,000 LKR, Decreased living costs, One million job opportunities, giving back the lands captured by government/military etc were among the promises. 

After electing as new government, Mithripala Sirisena as president and Ranil Wicramasinghe as Primminister, released a cabinet decision to release the Pnama Lands belongs to people except 25 acres where some constructions had started by the previous government.  but the local authorities does not acted according to cabinet decision and kept the lands without giving chance to people to enter the lands they belongs and used for few generations.  

After several legal actions taken by people, last March court ordered to let people to use these land without any disturb as they belongs the lands. After the court order, about 25 families out of 36 were entered in to land and settled their with temporary huts with the leader ship of land struggle in Panama P. Somasiri. 

P. Somasiri lead and continue the struggle since the previous government grabbed those lands in year 2010. He was a big headache for the previous government. He led several legal actions including  complaining to human right commission and conducted, participated awareness raising programs for professionals, university students and people around the country together with civil society organisations. 

Now, This government wants to chase him away from his land and divisional secretary has officially informed him to vacate the land he lives.  


Rajitha Off The Hook In Fishy Deals

Written By NAFSO on Wednesday, May 25, 2016 | 11:41:00 PM

by Camelia Nathaniel

Evidence has surfaced that a prominent minister and former fisheries minister had been engaged in bribery and corruption during his tenure at the fisheries ministry depriving the country of millions of rupees in tax revenue and depriving the fishing community of many opportunities.
Despite his tarnished track record, this minister jumped ship from the Rajapaksa camp and joined the Maithri-Ranil bandwagon in order to safeguard himself and avoid being taken to task over the corrupt activities he had been engaged in.
During his tenure, a Chinese firm which wanted to engage in fishing within Sri Lankan waters had approached the minister through its local arm Arugambay Fishery (Pvt) Ltd. Under the pretext of having further discussions on the matter, the then Fisheries Minister Dr. Rajitha Senaratne visited China on two occasions at the expense of the Chinese company. He left Sri Lanka aboard a Sri Lankan Airlines flight on sixth June, 2013 and returned on June 12,2013.
As a result of this visit, the minister laid down conditions that the deal could go through only if the local company Arugambay Fishery (Pvt) Ltd, would be replaced by a company that would be created with his secretary Don Lalith Anuradha Seneviratne as the major shareholder. Subsequently Blue Ocean Fishery (Pvt) Ltd was registered under N/A 176433 with his secretary Don Lalith Anuradha Seneviratne holding 60 per cent of shares. Misusing his privileges as a minister, Rajitha Senaratane set up this company knowing full well that it was illegal and appointed his secretary as the major shareholder in a bid to hoodwink the people. In addition, Blue Ocean Fishery (Pvt) Ltd, imported eight ships worth Rs. 400 million, but to date there is no mention of the duty that was or was not paid to the country. To date the investment of Blue Ocean Fishery (Pvt) Ltd is around Rs. 1000 million and the investment of Anuradha Seneviratne would have to be around Rs. 600 million. How a minister’s secretary could invest such a colossal figure is still a mystery.
According to the agreement between Blue Ocean Fishery (Pvt) Ltd and the fisheries ministry, 10 per cent of the catch of the eight vessels should be sold to the fisheries ministry at $ 1 per kilo, before the rest can be exported.

The Chinese company was earlier granted permission to engage in fishing under the Sri Lankan flag beyond the exclusive economic zone (EEZ) of Sri Lanka. The company had entered into an agreement with the Board of Investment to carry out fishing in international waters. According to an official of the Ministry of Investment Promotion, although the Dikovita Port was constructed as the biggest port in Asia, it was the minister’s son who got the contractors and handled the construction and the expenditure incurred for the construction of this port should be investigated separately.
However although the previous regime and Minister Senaratne claimed that this was the biggest port in Asia, the depth of it is just 5 metres.
Let alone accommodating large commercial vessels, even the Chinese trawlers could not be berthed there as it was not deep enough.Under the agreement, 90 per cent of the catch would be exported to China and 10 per cent given to the fisheries corporation at one dollar a kilo, the official said. The Chinese vessels were to be docked at the Dikovita fisheries harbour where the processing for exports would be carried out.
The operation was expected to generate  US$ 11 million (Rs. 1.3 billion)  in the first year. According to the official, the company started operations with four vessels and thereafter deployed 16 more 150 ft vessels.
However in spite of the profits made by this company, the minister had used his powers and obtained nine years of tax exemption for Blue Ocean Fishery (Pvt) Ltd. Moreover there is no declaration as to how this company obtained the funds to start up this investment.
This company has also not made any payment to the fisheries harbour corporation for the use of the Colombo or Dokovita harbours. Further, it is leant that in spite of a clause that has been inserted to the agreement with the cunning intention of obtaining tax concessions, that 10 per cent of the catch of these vessels will be sold to the Fisheries Corporation at $ 1 per kilo, this company had not supplied any fish to the fisheries corporation. This corrupt minister also used his powers in order to silence any official who dared to raise this issue.
According to the official, unsuitable appointments were made during the minister’s tenure further aggravating the situation at the fisheries corporation and contributed to its ruin.
According to fisheries ministry sources, During Senaratne’s tenure as the Minister of Fisheries, the younger brother of Rajitha Senaratne, Mahil Senaratne was appointed as the chairman of the fisheries corporation.
At the time Mahil Senaratne was appointed as chairman, he did not even own a house, but shortly after, he had constructed a luxury house in Nugegoda and also purchased a BMW motor vehicle. Workers claim that this was due to the fact that he was importing fish to the country at high commissions.
He was said to be receiving commissions from everything that was purchased for the fisheries corporation including the shopping bags that were used.
They claim that having worked as a store keeper at Bata, Mahil Senaratne had no knowledge on how to run the fisheries corporation and as a result the institution was ruined.
The workers also claim that a former police officer Ruwan Lankeshwara was appointed as the managing director and he too joined the minister and his brother in destroying the fisheries corporation. Hundreds of thousands of rupees were also taken claiming that the money was for the minister’s bodhi poojas. Further the workers claim that during the period under Minister Rajitha, the staff of the fisheries department was set at 745, of which 600 were permanent employees. However the workers charge that Rajitha Senaratne and his group had recruited a further 700 workers on contract basis and this had put a huge strain on the institution. In addition these workers were obliged to agree and cater to all the demands of the management.The workers also charge that around 20 kilos of small fish had to be delivered to Minister Senaratne’s residence supposedly to feed the dogs and cats. There were no bills or payments for this. According to the regulations of the fisheries department all goods purchased should be done after calling for tenders. But in spite of these regulations, the minister and his group had purchased used furniture and utensils for the main office from a hotel in Beruwela and these items were subsequently discarded due to being unusable.  Part of these items have also ended up at the residence of the chairman, managing director and the trade union president, it is alleged.Meanwhile, the cleaning contract for the Peliyagoda Fish Market at the time was given to one of Senaratne’s friends, one Kabir from the Minuwangoda without following any tender procedure. The contract was granted at Rs. 1.5 million monthly and of this, around Rs. 500,000 was the minister’s commission.
In addition, the manufacturing of life jackets was also given to another friend of the minister. The workers also claimed that in addition to their wages, special allowances ranging from Rs. 5000 to 25,000 were paid as allowances to the management friends of the minister. Moreover while practically all ice machine plants were in a dilapidated state, these too were sold as scrap metal with commissions.
Further, former Chairman of the Ceylon Fisheries Corporation branch in the SLFP affiliated Nidahas Sevaka Sangamaya, T.W. K. Dhammika who was accused of fraud of 2.8 million of NSS funds, imprisoned and later released on bail, was then reinstated by the minister without any proper investigation regarding the fraud.
While many crooks of the previous regime are being carted before commissions of inquiry and the bribery commission, those such as Rajitha Senaratne have cleverly switched allegiances and managed to avoid these investigations. According to the former president himself, Senaratne had made billions together with the Chinese and they too were unable to do anything about it because of their close relations with China. The JVP had filed a complaint at the Bribery Commission through the fisheries ministry regarding the misdeeds of Minister Senaratne, but since the minister has now switched sides and joined the Good Governance regime, so far no action has been taken. Voice Against Corruption (VOC) Convener and JVP North Central Provincial Councilor Wasantha Samarasinghe who was instrumental in filing this complaint said that as far as he knew no action was taken against the minister.
When contacted by The Sunday Leader Minister Rajitha Senaratne refuting these allegations said that although there had been a complaint that had been lodged against him at the Bribery commission, so far he had not been called for any investigation.
“This is done by Wimal Weerawansa’s people and although I heard about it, so far I have not been informed of any investigation that has been initiated.”
With regard to the allegations that then minister had engaged Chinese vessels illegally to fish in local waters he said it is not only the Chinese but Japanese vessels were also used. “If we had not met our target of 362 metric tons we would have lost our quota.”
“The EU is taking 52% while the other states only take 48%, but no one is talking about that,” said the minister.He further said that it was only a temporary measure and in order to meet the quota, we need to have larger vessels. Pointing to Thailand as an example the minister said that they had engaged around 100 foreign vessels, and we would need to consider that option in the future too. The minister also said that this is not being highlighted by the media and it was not something that could be understood by everyone.
“This is something to do with international affairs and ordinary people don’t understand this situation,” added minister Senaratne.

Panama- Ragamvila People take another step in settling down

Written By NAFSO on Monday, May 23, 2016 | 12:49:00 AM

On 21st of May, Vesak Poya day, Panama, Ragamvila people, who took steps to settle down in their own lands in April, but still occupied by military taken a further step and placed a Buddha statue and planted a Bo Tree (Ficus religiosa) in a land plot where will be build the village temple which was existed before captured by the government using military. 

The program was began aroud 5.30 am and about 40 young men and women observe Sil, chief monk of Panama Bodirukkaramaya temple, Sanganayake Ven. Panama Chandrarathana thero lead the religious program. 

Ragamvila villagers have conducted basic land survey and has divided land plots among 36 village families with an agreement of change the land plot after conducting official survey by the government. But still have no clue, the government going to conduct of land survey and at least finalising of the land issue of Ragamvila people.  

මහ මුහුදෙ මාළු අල්ලන නීති ඕන නෑ

Written By NAFSO on Sunday, May 22, 2016 | 10:03:00 PM

මහ මුහුදෙ මාළු අල්ලන නීති ඕන නෑඉන්දීය ධීවර නායකයන් 'දිවයින'ට කියූ කතාව

ඉන්දියාවයි පකිස්‌ථානයයි රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික විදිහටත් තරහයි. හැම දේකදීම ප්‍රශ්න එනවා. ඒත් ඉන්දියාවේ ධීවරයෝ ගිහින් පකිස්‌ථාන මුහුදු සීමාවෙ මාළු අල්ලනවා. පකිස්‌ථානයේ ධීවරයෝ ඉන්දියාවට අයත් මාළු අල්ලනවා. ඒත් ධීවරයෝ ධීවරයෝ අතරේ ප්‍රශ්න නැහැ. ලංකාවයි ඉන්දියාවයි ඉතාම මිත්‍රශීලි රටවල් දෙකක්‌. රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සම්බන්ධකම් ඉතා ඉහළයි. ඒත් මාළු අල්ලන්න ගියහම ගැටලු ගොඩයි. මේ ගැටලු කවුරුවත් විසඳන්නේ නැහැ. ඒ ප්‍රශ්න තව තවත් අවුල් කරනවා.

'ඉන්දියාවට අයිති වෙලා තිබුණු කච්චතිව් දූපත ලංකාවට දුන්න එක තමයි මේ ධීවර ප්‍රශ්නය උග්‍ර වෙන්න හේතුව වුණේ. අපේ පාරම්පරික ධීවරයෝ අනාදිමත් කාලයක ඉඳලා කච්චතිව් දූපතේ අවට මාළු ඇල්ලුවා. ඒ පුරුද්දට තමයි අපේ ධීවරයෝ තවමත් ඒ මුහුදෙ මාළු අල්ලන්නේ. මාළු අල්ලන ධීවරයෝ නාවික හමුදාවෙන් අල්ලගෙන යනවා. ඉන්දියාවෙ ආණ්‌ඩුව ලංකාවට ලියලා දුන්නේ කච්චතිව් දූපත විතරයි. මහමුහුද ලියලා දීලා නැහැ. මේක රටවල් දෙකම තේරුම් ගන්නේ නෑ. ඉතිං හැමදාම ප්‍රශ්න.

මෙහෙම කිව්වේ ඉන්දියාවේ තමිල්නාඩු එක්‌සත් ධීවර සමිතියේ ලොක්‌කා. ඔහු නමින් එස්‌. යේසුදාසන් වුණා. කච්චතිව් දූපතේ වාර්ෂික මංගල්‍යයට ඇවිත් එක පැදුරෙ ඉඳගෙන ඉන්න ගමන් තමයි එයා මේ විදිහට කතාව පටන් ගත්තේ.

දැන් බලන්න කච්චතිව් ශාන්ත අන්තෝනි මුනිඳුන්ගේ වාර්ෂික මංගල්‍යයට රටවල් දෙකේම මිනිස්‌සු සහභාගි වෙනවා. මේ අය දවස්‌ දෙකක්‌ මේ දූපතේ ජීවත් වෙන්නේ සහෝදරයෝ වගෙයි. කිසිම ප්‍රශ්නයක්‌ නැහැ. කෑම බීම පවා හුවමාරු කරගෙන කනවා. ඒත් මාළු අල්ලන්න ගියාම තමයි ප්‍රශ්නේ. නාවික හමුදාව ඇවිත් අල්ලගෙන යනවා.

කොහොම හරි දැන් උතුරේ ධීවරයන් සහ ඉන්දීය ධීවරයන් අතරෙත් වෛරයක්‌ ඇතිවෙන තරමට ප්‍රශ්න උග්‍රවෙලා. මේක ලොකු අපරාධයක්‌. අපේ තාත්තලා සීයලා එදා ඉඳන් මේ මුහුදෙ මාළු ඇල්ලුවා. මුහුදු සීමාවක්‌ කියලා දෙයක්‌ පොත්වල තිබුණට මිනිස්‌සු අතරෙ එහෙම දෙයක්‌ නැහැ. දෙගොල්ලොම කතා කරන්නේ එකම භාෂාවක්‌. දෙගොල්ලොම කරන්නේ එකම රස්‌සාවක්‌. එදා ඉඳලා මේ රස්‌සාව සහෝදරයන් වගේ කළා නම් ඇයි අද කරන්න බැරි. දේශපාලනඥයෝ මැදිහත් වෙලා තමයි මේ ප්‍රශ්නය අවුල් කළේ. ඒ අය තමන්ගෙ බලපුළුවන් කාරකම පෙන්නන්න එක එක දේවල් කියනවා. අන්තිමේදී ප්‍රශ්න ඇති වුණේ ලංකාවෙයි ඉන්දියාවෙයි ධීවරයෝ දෙපිරිස අතරෙයි.

ඉන්දියාවයි පකිස්‌ථානයයි රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික විදිහටත් තරහයි. හැම දේකදීම ප්‍රශ්න එනවා. ඒත් ඉන්දියාවේ ධීවරයෝ ගිහින් පකිස්‌ථාන මුහුදු සීමාවෙ මාළු අල්ලනවා. පකිස්‌ථානයේ ධීවරයෝ ඉන්දියාවට අයත් මාළු අල්ලනවා. ඒත් ධීවරයෝ ධීවරයෝ අතරේ ප්‍රශ්න නැහැ. ලංකාවයි ඉන්දියාවයි ඉතාම මිත්‍රශීලි රටවල් දෙකක්‌. මේ සම්බන්දෙ බුදුහාමුදුරුවෝ පහළවුණු කාලෙ ඉඳලා තියන සම්බන්ධයක්‌. වෙළෙඳ සම්බන්ධකම් හොඳම තියෙනවා. රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සම්බන්ධකම් ඉතා ඉහළයි. ඒත් මාළු අල්ලන්න ගියහම ගැටලු ගොඩයි. මේ ගැටලු කවුරුවත් විසඳන්නේ නැහැ. ඒ ප්‍රශ්න තව තවත් අවුල් කරනවා.

තමිල්නාඩුවේ ධීවර සමිති නායකයා මගෙත් එක්‌ක මෙහෙම කතා කර කර ඉන්නකොට ඒ පැදුර ළඟින් තවත් කෙනක්‌ වැඩිවුණා. එයා ආවේ මාව හම්බ වෙන්න නොවුණත් එයා තමයි ඉන්දියාවේ ආන්ද්‍රd ප්‍රදේශයේ ධීවර සමිති නායකයා. ඔහුගේ නම එස්‌. සීමට්‌ටියි. ඔහුත් මේ කතාවට හවුල් වුණා.

මහමුහුදෙ කවුරුවත් මාළු හිටවන්නේ නෑනේ. බෝ කරන්නෙත් නෑ. පැළ කරන්නෙත් නෑ. ඒත් ධීවරයෝ කවදාවත් කිව්වෙ නෑ. දැන් මහ මුහුදෙ මාලු නෑ කියලා. දැන් මහ මුහුදේ මාළු බෝවීම ඉස්‌සරටත් වඩා වැඩියි. කොයි තරම් නවීන උපක්‍රම යොදලා මාළු ඇල්ලුවත් මහ මුහුදේ ඉන්න මාළු අඩු කරන්න බැහැ. මේක හාස්‌කමක්‌. දෙවියෝ මවලා දුන්න සම්පතක්‌. මිනිස්‌සුන්ට ජීවත් වෙන්න පහල වුණු සම්පතක්‌. මේ අපේ රස්‌සාවට පිහිට සපයන්නේ ශාන්ත අන්තෝනි මුනිඳුන්. උන්වහන්සේ ආශිර්වාද කරනවා. ඒක නිසා මහ මුහුදේ කොච්චර මාළු ඇල්ලුවත් මාලු හිඟයක්‌ එන්නේ නැහැ.

මේ වගේ තත්ත්වයක්‌ තියෙද්දි මේකට නීතිරීති දාලා කරදර වැඩි කරලා කටයුතු කරන එක හින්දා අවුල් ගොඩක්‌ හැදෙනවා. මේ අවුල් ලිහන්න යන වියදම මාළු අල්ලන්න යන වියදමට වඩා වැඩියි.

ධීවර බෝට්‌ටුවක්‌ ලක්‍ෂ ගාණක්‌ වෙනවා. දැල් සෙට්‌ එකකුත් ලක්‍ෂ ගාණක්‌ වෙනවා. කුළියට මිනිස්‌සු අරන් මේ රස්‌සාව කරන කොට ධීවර බෝට්‌ටුවක්‌ නාවික හමුදාව අල්ලලා උසාවියෙන් ඒක රාජ සන්තක කළහම රුපියල් කෝටියක විතර පාඩුවක්‌ සිද්ධ වෙනවා. තවත් විශාල මුදලක්‌ වියදම් කරන්න වෙනවා නඩු කියන්න. මේක හරිම අසාධාරණ තත්ත්වයක්‌. මහ මුහුදට නීති තියෙන ඕනේ. ඒ මාළු අල්ලන එක සම්බන්ධයෙන් නොවෙයි.

ඉන්දියාවෙ ධීවරයන්ට ලංකාවෙ මුහුදු සීමාවට එන්න බෑ කියනවා. ලංකාවෙ ධීවරයන්ට ඉන්දියාවෙ මුහුදු සීමාවට එන්න බෑ කියනවා. කච්චතිව් දූපතේ මුහුදේ මාළු ඇල්ලුවත් අල්ලගෙන යනවා. ඒත් චීනයේ මහා නැව් ඇවිත් රටවල් දෙක මැද මාළු අල්ලනවා. ඒ අයට අත්අඩංගුවට ගත්තේ නෑ. මිනිස්‌සු නීතිරීති හදන්න ඕනේ පොඩි මිනිස්‌සු ආරක්‍ෂා කරන්නයි. ඒත් දැන් නීති හැදෙන්නේ මහා පරිමාණයෙන් කොල්ල කන බහුජාතික සමාගම් ආරක්‍ෂා වෙන විදිහටයි. මේක ලංකාවෙත් වෙනවා. ඉන්දියාවෙත් වෙනවා.

ලංකාවෙත් ඉන්දියාවෙත් ආර්ථිකයට මේ ධීවරයන්ගෙන් විශාල ආදායමක්‌ ලැබෙනවා. අපේ රටවල් දෙකේම කෘෂිකර්මාන්තයට පස්‌ස ලොකු ආදායමක්‌ ලැබෙන්නේ ධීවර කර්මාන්තයෙන්. පාලකයෝ කරන්න ඕනේ මේ කර්මාන්තය නඟා සිටුවන්න ආධාර කරන එකයි. ඒත් ඒක එහෙම වෙන්නේ නැහැ. මේ රටවල් දෙකේම ලොකු දේශපාලනඥයොත් ධීවර කර්මාන්තයේ යෙදෙනවා. ඔවුන්ට ටෝලර් යාත්‍රා තියෙනවා. බෝට්‌ටු තියනවා මිනිස්‌සු දම්මලා ධීවර රස්‌සාව කරනවා. නීතියේ රැහැනට අහුවෙන්නේ කුලී කාරයෝ. අඩුම ගාණේ මේ හිර ගෙවල්වල ගියහම ගෙදර පවුල්වල අයට ජීවත්වෙන්න වත් කීයක්‌වත් දෙන්නේ නැහැ.

කච්චතිව් දූපතේ පිහිටි ශාන්ත අන්තෝනි මුනිඳුන්ගේ දේවස්‌ථානයේ මධ්‍යම රාත්‍රියේ පූජාව ආරම්භ වුණා. අපේ කතාවට මොහොතකට විරාමයක්‌ ලැබුණා. ඉන්දියාව ලංකාවට 1973 දී මේ දූපත තෑගි ඔප්පුවක්‌ ලියලා දුන්නත් ලංකාවෙ අයටත් ඉන්දියාවේ අයටත් මේ දූපතට යන්න එන්න පුළුවන් අවුරුද්දකට දවස්‌ දෙකක්‌ විතරයි. වාර්ෂික මංගල්‍යය පැවැත්වෙන දින දෙකේදී විතරයි.

අක්‌කර හත්සිය පනහක්‌ වුණු මේ සුන්දර කච්චතිව් දුපත හරිම ලස්‌සනයි. ඒත් මේ කච්චතිව් යන ගමනත් හරියට සිරිපාදේ යනවා වගේම ගමනකුයි. යෑයි කියමනක්‌ තියනවනේ එකපාරක්‌වත් සිරිපාදේ නොගිය කෙනෙක්‌ මෝඩයෙක්‌ එක පාරට වඩා ගිය අයත් මෝඩයෝ කියලා. කච්චතිව් දූපත සිරිපාද වගේ නෙමෙයි. පහසුකමක්‌ නැති කාන්තාරයක්‌ වගෙයි. නාවික හමුදාවේ අය තමයි කච්චතිව් දූපතට යන සේරම අයට පහසුකම් සපයලා දෙන්නේ. මේ අතරින් මාධ්‍යවේදීන්ට ඒ අය ගොඩක්‌ හොඳට සලකනවා. යන්න එන්න නාවික හමුදාවේ අධිවේගී සුඛෝපභෝගී යානා ලබලා දෙනවා. බොන්න වතුර බෝතලේ ඉඳලා හැම දෙයක්‌ම ලැබෙනවා. ඒ හන්දා තමයි එක වතාවක්‌ කච්චතිව් යන මාධ්‍යවේදියෝ ඊළඟ අවුරුද්දෙත් මේ දූපතේ මංගල්‍යයට යන්න උත්සාහ දරන්නේ.

කළින් මේ දූපත අයිති ඉන්දියාවටයි. ඒ කාලේ ධීවර ජනතාව මේ දූපතේ මංගල්‍යයට සහභාගි වුණා. ඒකට හේතුව තමයි ධීවර ජනතාවට පිහිට වෙන එකම දෙවියෝ මේ ශාන්ත අන්තෝනි මුනිඳුන් කියලා ඒ අය විශ්වාස කරනවා. දැන් මේ දූපත ලංකාවට අයිති වුණත් ඉන්දීය ධීවරයෝ විශාල පිරිසක්‌ කච්චතිව් මංගල්‍යයට ඉන්දියාවේ ඉඳලා එනවා. මේ ගමන එන්න ඔවුන්ට ගමන් බලපත්‍ර (පාස්‌පෝට්‌) ඕනේ නැහැ. ඒ වගේ නීතිරීති කීපයක්‌ම 1973 දී සිරිමා ශාස්‌ත්‍රි ගිවිසුමක්‌ එක්‌ක කච්චතිව් දූපත ලංකාවට ලියලා දෙනකොට ඒ ගිවිසුමේ සඳහන් වෙලා තියෙනවා.

රාත්‍රි දේවමෙහෙය අවසන් වුණා. ධීවර නායකයෝ දෙන්නා තමන්ගේ යෝධ ගමන් මලු දෙක විවෘත කළා. ඉන්දීය කෑමවලින් සංග්‍රහ කරලා හොඳ උණුකෝපි කෝප්පයකුත් ඔවුන් මට පිරිනැමුවා. ආයෙත් අපි කතාවට වැටුණා. ඒ මුලින් කතා කළ යේසුරාසා එක්‌කයි.

ඉන්දු ලංකා ධීවර ප්‍රශ්නය විසඳන්න ඕනේ කියලා රටවල් දෙකේම නායකයෝ හැමදාම කතා කරනවා. ඒත් මේකට විසඳුමක්‌ ලැබෙන්නේ නැහැ. ඒකට හේතුව තමයි ඒ අය කතාකරන්නේ නීති පොත ඉස්‌සරහින් තියාගෙනයි. දැන් මහමුහුදේදි ඉන්දියාවෙ ධීවරයෙක්‌ මුණ ගැහුණම ලංකාවේ ධීවරයෝ එහෙම අත්අඩංගුවට ගන්නේ නැහැ. ඒකෙ අනිත් පැත්තත් එහෙමම තමයි. අත්අඩංගුවට ගැනීම් කරන්නේ නාවික හමුදාව තමයි. ඒකට හේතුව නීත්‍යානුකූලව එහෙම කරන්න සිද්ධ වෙලා තියන එකයි.

අපි හිතනවා මේ ප්‍රශ්නය විසඳගන්න හොඳම ක්‍රමය රටවල් දෙකේම ධීවර නායකයෝ එකට එකතු වෙන එකයි. එහෙම එකතු වෙලා කතාබහ කරලා හොඳ තැනකට එන්න පුළුවන් වෙනවා. අපි දෙගොල්ලට නීති මාලාවක්‌ හදාගන්න පුළුවන් වෙනවා. එතකොට මේ ආරවුල් මොනවත් එන්නේ නැහැ. ඒත් ඒකට රටවල් දෙකේම ආණ්‌ඩු ඉඩ තියන්නේ නෑ. ඒ අය කතා කරනවා කියලා මේකට අවුල් ගොඩක්‌ හැදනවා.

මීට ඉස්‌සර වෙලා අපි අපි කතා කරලා එකඟතාවයට ආවා. අවුරුද්දකට දවස්‌ එකසිය අසූපහක්‌ විතරක්‌ ලංකාවේ මුහුදු තීරයට එන්නම් කියා. අපි එන්නේ නැති දවසට ශ්‍රී ලංකාවේ ධීවරයන්ට ඉන්දීය මුහුදු සීමාවට එන්න කියලා. ටික දවසක්‌ මේක ක්‍රියාත්මක වුණා. විශාල ආන්දොaලනයක්‌ ඇතිවෙලා ඒක නතර වුණා. දැනට වුණත් අපි එන්නේ සතියේ සඳුදා, බදාදා සිකුරාදා කියන දිනවල විතරයි. ඉතිරි දවස්‌වල උතුරේ ධීවරයන්ට ඉන්දීය මුහුදු සීමාවට එන්න කියලා තියෙන්නේ. ඒත් නාවික හමුදාවටයි ඉන්දීය වෙරළ ආරක්‍ෂක නිලධාරීන්ටයි බයේ මේ අය එන්නේ නැහැ.

මහමුහුද නිර්මාණය වෙලා තියෙන්නේ හැමෝටම අයිති විදිහටයි. මුහුද මැද්දෙ තැනින් තැන රටවල් තිබුණට මාළු සම්බන්ධයෙන් අයිතියක්‌ ඒ ඒ රටවලට ලබලා දෙන එක අසාධාරණයි. මාළුන්ටත් කුරුල්ලන්ට වගේ ඉගිල්ලෙන්න පුළුවන් නම් ඒ අයට කැමති තැනක ගිහිං වහයි. එහෙම බැරි හින්දා කවුරු හරි අල්ලගෙන යනකල් කොහෙ හරි මුහුදක ඉන්නවා. මේ මාළු සම්පත මුහුදෙන් ගොඩට දාලා ආර්ථිකය සරු කරගන්නවා මිසක්‌ ඒකට නීතිදාලා මිනිස්‌සු හිරේ යවන එකනම් වැරදියි. ඡේසුරාසා කතාව හමාර කළා.

දිනසේන රතුගමගේ

8400 Million worth of Income losses per year due to Indian Trawling invasion

Written By NAFSO on Thursday, May 19, 2016 | 11:26:00 AM

ඉන්දීය ධීවරයෝ වසරකට මෙරට
කෝටි 840 ක ආදායමක්‌ ගිලිති

චමින්ද සිල්වා (DIVAINA)

ඉන්දියානු ධීවරයන් නීති විරෝධී ලෙස මෙරටට ඇතුළුවී ධීවර කටයුතු කිරීම හේතුවෙන් වසරකට මෙරටට කෝටි 840 ක ආදායමක්‌ අහිමිවන බව ධීවර හා ජලජ සම්පත් ඇමැති මහින්ද අමරවීර මහතා "දිවයින"ට පැවසීය.

වසරකට තමිල්නාඩු ධීවරයන් හතළිස්‌ දහසකට අධික පිරිසක්‌ නීති විරෝධී ලෙස මෙරට මුහුදු සීමාව ආක්‍රමණය කරමින් ධීවර කටයුතුවල නියෑලෙන බවද හෙතෙම කීය.

මෙම හේතුව නිසා මින් ඉදිරියට අත්අඩංගුවට පත්වන ඉන්දීය ධීවරයන්ගේ බෝට්‌ටු ආම්පන්න රාජසන්තක කරන බවද ඇමැතිවරයා පැවසීය.

ඉන්දීය ධීවරයන්ගේ මෙම නීති විරෝධී කියා කලාපය නිසා ශ්‍රී ලංකාවේ උතුරු පළාතේ ධීවර පවුල් 50,000 කට (පනස්‌ දහසකට) පමණ විශාල අසාධාරණයක්‌ සිදුවන බවද හෙතෙම අවධාරණය කළේය.

ශ්‍රී ලංකා ජනාධිපතිවරයාගේ ඉන්දීය සංචාරයේදී එරට අගමැති නරේන්ද්‍ර මෝදි මහතා සමග පැවැත්වූ ද්විපාර්ශවීය සාකච්ඡාවලදී මීට විසඳුමක්‌ ගෙන ඒම සඳහා පුළුල් සාකච්ඡා පවත්වා ඇතැයිද ධීවර ඇමැතිවරයා වැඩිදුරටත් පැවසීය.

Fisheries Minister Mr.Mahinda Amaraweera has reviled that the Indian trawling invation costs 8400million rupees per year and about 40,000 fishermen from Tamilnadu entering to the EEZ of Sri Lanka for 12 month. In future, boats and equipment will be confiscated of Indian fishers who will be taken into custody.   
Due to this Indian invasion, around 50,000 of SL northern fisher families have been affected.  
During the SL Presidents' visit to India, he will discuss on the matter with the Prim minister of India to find a long term solution for the issue.    
NAFSO Convenersdiary
Support : Creating Website | Johny Template | Mas Template
Copyright © 2013. NAFSO: Towards a Fisher People's Movement - All Rights Reserved
Template Created by Creating Website Published by Mas Template
Proudly powered by Blogger